Friday, October 02, 2009

Η Καθοριστική Στιγμή

Μπήκε στο ερμάριο ή το συρτάρι (δεν πρόσεξε και δεν θυμάται πού, γιατί είχε σκοτάδι και η μεταφορά συνετελέσθη βιαστικά, χωρίς πολλές πολλές επεξηγήσεις και ανάλογη προετοιμασία), μαζί με στυλό, χάρακες, σημειώσεις, αχρησιμοποίητα και άχρηστα ημερολόγια, υποχρεώσεις και εκκρεμότητες, ωστόσο στην κορυφή της to-do list, να μην είμαστε και άδικοι. Ναι, κι όμως, χώρεσε μια χαρά, παρότι στριμώχτηκε λιγάκι. Όλα γίνονται, αν θέλει κανείς. Θα επανέλθει στο φως άμα τω ανοίγματι του ερμαρίου, θα βγει με φούρια, θα τινάξει τις σκόνες από τα φτερά, θα αναπνεύσει βαθιά και θα μαζέψει ο,τι τελοσπάντων απέμεινε από κάτι καιρούς παλιούς που κοντεύουν να ξεχαστούν ή που δεν χρησιμεύει να επανέρχονται σε καμιά, σε οποιαδήποτε, σκέψη ή συνείδηση. Εξάλλου, ό,τι υπάρχει πραγματικά είναι το παρόν της στιγμής, όπως πάντα.
Αυτό ονομάζεται πράξη! Το παρόν. Η επιλογή δράσης ή μη-δράσης. Το "θέλω" κι όχι το "πρέπει", ούτε το "μπορώ". Η στιγμή. Ούτε το πριν ούτε το μετά της. Αυτή η χιλιοειπωμένη και κακομεταχειρισμένη και περιφρονημένη καθοριστική στιγμή...

6 Comments:

Blogger ολα θα πανε καλα... said...

πόσες τέτοιες χαμένες στιγμές...καθοριστικές αλλά...

9:19 PM  
Blogger Caesar said...

και ο χρόνος αποτελείται απο στιγμές, αλλά ποιές ή ποιά είναι η καθοριστική, δεν είναι και τόσο ξεκάθαρο.
Όπως ένα γεγονός που συμβαίνει κάποια στιγμή, ίσως έχει προετοιμαστεί από πολλές προηγούμενες - καθοριστικές στιγμές.

9:58 PM  
Blogger b|a|s|n\i/a said...

η κάθε στιγμή στο πάντα του τώρα με την αλήθεια της που άλλοτε προσπερνάμε και άλλοτε μας προσπερνά.

1:39 PM  
Blogger Ioulita said...

όλα θα πάνε καλά,
χρειάζεται μάτια, αυτιά και καρδιά να είναι ανοιχτά...

Caesar,
όλες είναι μάλλον, το επίθετο το επινοήσαμε εμείς για να συννενοούμαστε γι' αυτό που νιώθουμε κάποιες απ' όλες.

b|a|s|n\i/a,
να μην προσπερνάμε καμία. Κι άντε, το κάναμε, τι κάνεις όμως όταν αυτή σε προσπερνά; Καλά το είπες, δεν το σκέφτηκα...

11:17 AM  
Blogger αγκαλιές του φεγγαριού said...

τετοιες στριμωγμενες και μη στιγμες, ολη μας η ζωη..

απο την αλλη..

φανταζεσαι τον ανθρωπο διχως το προταιρημα των αναμνησεων;

11:15 AM  
Blogger Ioulita said...

αγγκαλιές του φεγγαριού,
φυσικά και όχι, διάβασα κάπου, όμως, ή εγώ έτσι το κατάλαβα, ότι, αντί να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε το παρόν βάσει του παρελθόντος, καλύτερα θα ήταν να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε το παρελθόν βάσει του παρόντος.

1:26 PM  

Post a Comment

<< Home